آوردند ، و چون يك دو صحبت اتفاق افتاد ، چنان يافت كه خاطر اقدس ، متوجه تشييد مبانى دين قويم و ترسيم مراسم شرع مستقيم ، و اقامت صلوات و ترويج جمعه و جماعات است تا شايد بدين وسيله به حكم « إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ » « 1 » . بعضى از افعال ناشايسته كه اصحاب طبايع به آن مايل راغب مىباشند مهجور و متروك گردد . اما چون مقرر است كه هر كس در دهى يا شهرى به صنعتى يا حرفتى مشهور و مذكور گرديد ، البته ارباب آن صنعت زبان به طعن و لعن هر قدر كه توانند ، ملابس اعراض و اوضاع او را در نظر اعيان ملك ، به دنس عيب و قذر خارى آيند ، فكيف طالب علمى كه به عنايت پادشاهى مخصوص گردد و كمال توجه شاهى در باره او به عمل آيد . بنابر اين طايفه از غولان آدمى پيكر و قومى از جاهلان عالم آسا كه اراده علو و فساد در سرهاى ايشان جاى گرفته بود ، و نفوس امّاره ايشان از دين حق و حق دين منسلخ گرديده و مدتهاى مديد منتظر آن بوده كه شايد ايشان بدين امر كه در نظر ايشان كمالى فوق آن و سعادتى زياده بر آن متصور نيست ، مستسعد و فايز گردند ، كمر عداوت ساعيان و راعيان اين امر برميان بستند و نايره حسد در كانون سينه‌هاى ايشان اشتعال يافته ، در ديگ بغضا مىجوشيدند و در اطفاء نور اللّه ، تا مىتوانستند مىكوشيدند ، فرقه‌اى از متحذلقين كه دم از كياست مىزدند و زياده وقوفى از علوم شرعيه نداشتند و در شرايط جمعه و جماعات متشكك و متردد بودند ، حرفى چند باز در ميان مىافكندند و خود را به كنارى مىكشيدند « يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ

--> ( 1 ) - عنكبوت / 45 .